Me sosën kështu

Ti fjëjë e bukura e te ki shtrat ti

ti prëhe e bëhe ill e i dashur bëhem u

E mbrëndh te kta lunxole ku prëme fjëjta u

me dhezën si një zjarrë ndë kurm e mbrëndha ndë tru…

E dhridhet dora e dal nën sutanës vete e nget

parrajsi ësht nguqa po edhe nëng ësht mot!

Pas tunde e dora tënde më merr dorën timë

më shtringon e më ngrohën zëmrën ku një dit lehej brimë…

Më qeshën shpirti e u mëndonj furtun çë kam

se një lule pa të lehei ndëmest te ki jardin…

Ti zgjohe e hapën sit u shoh diellin pa ret

më rruan më qeshën më nget pas më thua të dua ftet!

Te puthinjë ngas një gjirshi oj çë te buza më ke ti

më shuan zjarrin mbrënda e meë sosën edhe kështu!

                          Francesco Scaravaglione