Me sosën kështu
Ti fjëjë e bukura e te ki shtrat ti
ti prëhe e bëhe ill e i dashur bëhem u
E mbrëndh te kta lunxole ku prëme fjëjta u
me dhezën si një zjarrë ndë kurm e mbrëndha ndë tru…
E dhridhet dora e dal nën sutanës vete e nget
parrajsi ësht nguqa po edhe nëng ësht mot!
Pas tunde e dora tënde më merr dorën timë
më shtringon e më ngrohën zëmrën ku një dit lehej brimë…
Më qeshën shpirti e u mëndonj furtun çë kam
se një lule pa të lehei ndëmest te ki jardin…
Ti zgjohe e hapën sit u shoh diellin pa ret
më rruan më qeshën më nget pas më thua të dua ftet!
Te puthinjë ngas një gjirshi oj çë te buza më ke ti
më shuan zjarrin mbrënda e meë sosën edhe kështu!
Francesco Scaravaglione